個人檔案Poy-poy mistersky相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
Poy-poy mistersky"i don't know where i'm going But i'm on my way." |
||||
จดหมายถึงอนาคตโลกหมุนเวียน
หลายเรื่องในชีวิตหายไป ..บางอย่างกลับคืน
เราก็เริ่มชินแล้วกับการใช้ชีวิตเหมือนในวันที่ไม่มีเธอ .....
ไม่ใช่ว่าอกหัก หรอกนะ
แค่ห่างกันไปและต่างใช้ชีวิต ใช้เวลา หาตัวเองอีกครั้ง
"ไม่มีเธอก็ไม่เป็นไร แต่ถ้ามีเธออยู่ก็คงจะดี"
วันนี้ก็ชักจะเข้าใจความหมายมันมากขึ้น
เราคงจะเติบโตกว่านี้ ในวันข้างหน้าที่เราพบกัน
จะมีความหวังกับวันเหล่านั้นดีไหม และตามหาความสุขระหว่างทางการรอคอยนี้
ไม่รุ้ว่าต่อไปจะเป็นยังไงนะ
วันนั้น...เธอยังคงจะฝันเหมือนวันที่เธอเคยบอกกันรึปล่าว
แล้วตัวฉันเองจะเป็นยังไงนะ
ฤดูร้อน2551ช่วงนี้...ขี่รถลีดผ่านไปบนถนนเส้นเดิมในมอชอ
เป็นอย่างนี้ซ้ำๆทุกวัน
ตั้งแต่ฤดูหนาว ที่ดอกทองกวาว ดอกเสี้ยว เหลืองอินเดียบาน
จนถึงปลายหนาวเข้าฤดูร้อน ใบสักร่วงโปรย และใบไม้เป็นสีทองรอวันร่วงหล่น
จนถึงการแตกยอดอ่อนที่ทำให้ต้นไม้แถวเนินหอสมุด...เป็นป่าสีแดง
ดอกอินทนินท์ ก็บานริมสองข้างทางถนน
ที่มองทอดไปเห็นดอยสุเทพและหอนาฬิกาในม่านหมอกและความร้อน
ดีที่ฝนตก..บ้าง จึงเห็นสีของฟ้าและเหล่าเมฆในฤดูร้อนเดินทาง...
วันนี้ หางนกยูงฝรั่งกำลังชูช่อดอกสีแสดสดรับวันสงกรานต์
ซ้ำๆที่ฉันมองดูต้นไม้และฤดูกาลที่เปลี่ยนๆไป
ซ้ำๆที่ฉันไม่ค่อยรู้ว่าอะไรในตัวฉันที่เปลี่ยนตาม
ดาวหนาว อากาศหนาวแล้วว .... กลิ่นหอมๆของดอกสัตบรรณกลับคืนมาอีกครั้ง (นับตั้งแต่เมื่อตอนตุลาคม) เห็นแสงไฟระยับจากบนดอยสุเทพ ลอยอยู่เหนือฟ้าสีมืดดำ ในคืนหลังลอยกระทงสองวัน ปีนี้ไม่ได้ดูฝนดาวตก ลีโอนิกส์ คิดถึงดวงดาวที่ชอบดูนัก หน้าหนาวนี้ฟ้าโปร่งและมีกลุ่มดาวบางกลุ่มที่จำได้ขึ้นใจ กลุ่มดาวในฤดูหนาว ทั้งหมาเล็ก หมาใหญ่ คนคู่ วัว นายพราน กระต่ายป่า (แก็งค์นี้เค้าอยู่ใกล้ๆกัน) ดาวซิริอัส ในกลุ่มดาวหมาใหญ่ กับความหลัง....ฉายแสงสุดใส โดดเด่นเหนือดาวใด ในช่วงดึกๆ .....อยากจะนอนตากน้ำค้าง และมองหาดาวตกเพื่ออธิฐาน ขอพรสักข้อ ....... ก่อนที่หนาวนี้จะผ่านพ้นไป me ช่วงนี้เหมือนหัวใจไม่อยู่กับตัว ทั้งๆที่ไปมาในพื้นที่เก่าๆที่เคยคุ้น ราวกับว่าเราไม่ได้ใช้ชีวิตในนั้น
บางทีเราอาจจะขาดการปฏิสัมพันธ์กับโลก
จึงทำให้เกิดอาการอ่อนเปลี้ย ในความคิดและสติ
มันเป็นช่วงเวลาที่แย่ๆทั้งที่คิดว่ากลับมา...
เราจะแกร่งและมีพลังมากขึ้น จะไม่กลัว และกล้าที่จะทะยานไปไหนก็ได้
อยู่คนเดียวก็เหงา อยู่กับคนหมู่มากก็แปลกแยก
แต่มันก็เป็นแบบเดิม ในกรอบในกรงที่เราสร้างและเราไม่ได้สร้าง
มันเป็นแบบนี้อีกครั้ง
เบื่อๆและเศร้าที่ไม่อยากจะคิดถึงแต่อดีต ปัจจุบันนี้ฉันเป็นใคร
และอยากจะทำอะไร ฝันอะไร .....
ฉันป่วยอีกแล้ว แย่จัง
คนของอดีตอาจเป็นตอนจบของบทตอนหนึ่ง
ที่อดีตทั้งหมดไหลมารวมกัน
ณ ที่ความสัมพันธ์ครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น
ความรักทุกเศษเสี้ยวของความสุข
ได้บอกกับฉันว่า
รักเธอ...ให้ดีที่สุด...เพราะเธอเป็นคนสำคัญ
เป็นคนที่อยู่ในปัจจุบันของฉัน ...พร้อมเดินทางไปด้วยกัน
ส่วนคนของอดีต...และความฝันของอดีต
นั้นเป็นจริงแล้ว ณ ที่ของมัน
ณ เวลาของมัน
ณ ความสุขของมัน
ในความทรงจำ
.... ก็พอแล้ว...... |
||||
|
|
